نقل است که از بزرگان بصره یکی درآمد و بر بالین او نشست و دنیا را می‌نکوهید سخت. رابعه گفت: تو سخت دنیا را دوست می‌داری. اگر دوستش نمی‌داری چندینش یاد نکردئی که شکننده‌ی کالا خریدار بوَد. اگر از دنیا فارغ بودی به نیک و بد یاد او نکردتی.

اما از آن یاد می‌کنی که:

من أحبّ شیئاً أکثرَ ذکره هر که چیزی دوست دارد، ذکر آن بسی کند.


"تذکرة الاولیاء"

/ 0 نظر / 16 بازدید