سنسکریت در مازندران و بالا اشکور
سنسکریت: قدیمی ترین شکل زبان هند و آریایی Indo-Aryan و

 

زیر شاخه ای

از زبانهای هندو و اروپایی( Indo- European ) است .

نمونه ای از آن کلمات در محاورات روزانه مردمان اشکور که از 

  حدود چهار هزار سال پیش

تا به حال مانده و از بین نرفته است.

 1- واژه محلی : ماز ،  بمعنی : حشراتی که عادت به گاز گرفتن یا نیش زدن دارند

واژه سنسکریت:mazaka

2-  وَ چِه:  بمعنی  بچه می باشد.     

واژه سنسکریت: vaccha

3- وِرْک : بمعنی گرگ می باشد.

واژه سنسکریت: vrka

4- بُرمِه ( برمِه) : به معنی بی قراری و اشک ریختن است.

واژه سنسکریت:bhrama به معنی بیقراری است.

5- لَسْ: به معنی آهسته و کند می باشد.

واژه سنسکریت: alasa به معنی آهسته و کند است.

6- تَلا ( تِلا) : خروس

واژه سنسکریت: tala

7- کِرْکْ: مرغ

واژه سنسکریت: kRKavAKU